Η εποχή άνθισης είναι κρίσιμη για το μελίσσι γιατί αυτό βρίσκεται στο λεπτότερο σημείο της ζωής του μέσα στο χρόνο, στο οποίο  γίνεται η έναρξη παραγωγής γόνου και πρέπει να γίνει το γεφύρωμα των γερασμένων χειμωνιάτικων μελισσών με τις νέες ανοιξιάτικες.

Είναι δένδρο φυλλοβόλο με ύψος από 4 ώς 12 μέτρα, κορμό διαμέτρου μέχρι 30 εκατοστά και φύλλα ελλειψοειδή, λογχοειδή και οδοντωτά. Την βρίσκουμε να αυτοφύεται ή να καλλιεργείται σε όλη την Ελλάδα.

Η ανθοφορία της αμυγδαλιάς προσφέρει γύρη και μέλι, απαραίτητα για την ανάπτυξη του γόνου, βοηθώντας επίσης και στην επιβίωση αδύναμων μελισσών.

Εποχή άνθησης αμυγδαλιάς: απο τα τέλη Ιανουαρίου(πρώιμες) μέχρι και τον Μάρτιο(όψιμες)

Αυτήν την εποχή μπαίνουν τα θεμέλια για πρώιμο τρύγο τον Μάιο – Ιούνιο, φυσικά σε άλλες ανθοφορίες και τοποθεσίες.

Καθώς τελειώνει η ανθοφορία τα μελίσσια μεταφέρονται αμέσως σε άλλη τοποθεσία γιατί εγκυμονεί ο κίνδυνος δηλητηρίασης από ψεκασμούς φυτοφαρμάκων.

Χάρτης καλλιέργειας της Αμυγδαλιάς

Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δοθεί στην συγκεκριμένη ανθοφορία λόγω εποχής, επειδή ο γόνος αρχίζει να αυξάνεται άρα και η κατανάλωση τροφής αντίστοιχα – αν ο καιρός αλλάξει και επικρατήσουν παρατεταμένα χαμηλές θερμοκρασίες το σμήνος θα κινδυνεύσει από λιμοκτονία.

Άνθη

Τα άνθη είναι λευκά ή ροζ, εκπτύσσονται πριν από τα φύλλα και είναι μονήρη ή ανά δύο. Ο κάλυκας και η στεφάνη είναι πενταμερή. Οι στήμονες 15-30 και η ωοθήκη μεσοφυής. Η ωοθήκη περιέχει δυο σπερματικές βλάστες που αναπτύσσονται ανάλογα με την ποικιλία, πότε η μία, πότε και οι δύο, και τα αμύγδαλα λέγονται τότε μονά ή διπλά. Χάρη στην πρωιμότητα της άνθησης, την πυκνότητα των λουλουδιών επάνω στους κλάδους, που δεν κρύβονται από τα φύλλα και τη λευκότητα των πετάλων της, η αμυγδαλιά θεωρείται ως ένα αξιόλογο καλλωπιστικό δένδρο. Οι καλλιεργούμενες ποικιλίες αμυγδαλιάς είναι αυτόστειρες (δεν αυτογονιμοποιούνται) και μερικές είναι μεταξύ τους ασυμβίβαστες (δεν αλληλογονιμοποιούνται), έτσι ένα σοβαρό πρόβλημα για τον καλλιεργητή είναι η επικονίαση της αμυγδαλιάς που βασίζεται στα έντομα και ιδιαίτερα στις μέλισσες.

Ιστορία

Η μη εξημερωμένη Αμυγδαλιά εμφανίζεται σε ανασκαφές στην Ελλάδα από το 8.000 π.Χ. Ώς το 3.000 π.Χ. γίνεται η εξημέρωση της. Η εξημερωμένη Αμυγδαλιά ήταν ευρέως γνωστή στους Εβραίους από τον 16ο π.χ. αιώνα. Όταν πέθανε ο Αιγύπτιος βασιλιάς Τουταγχαμών γύρω στο 1325 π.Χ. τα αμύγδαλα ήταν μία από τις τροφές που τοποθετήθηκαν στον περίφημο τάφο του για να τον τρέφουν στη μετά θάνατο ζωή του. Στους Έλληνες και τους Πέρσες αναφέρεται σαφώς ως εδώδιμο από τον 6ο π.Χ. αιώνα. Από την Ελλάδα διαδόθηκε στην Ιταλία κατά τον 2ο π.Χ. αιώνα η δε Λατινική ονομασία τού αμυγδάλου ήταν nux Graecum (=ελληνικό καρύδι).

 

Πηγές: [ wikipedia, Η μελισσοκομική χλωρίδα (Δ.Τσέλλιος), melinet.gr ]